Mijn visie op astrologie
Astrologie is in mijn visie een eerste holistische benadering van totale samenhang danwel synchroniteit. Het is een leer over de samenhang tussen de macrokosmos en de microkosmos, hemel en aarde, onze binnenwereld en onze buitenwereld c.q. leefomstandigheden. In deze moderne tijd zouden we het misschien holisme noemen of een verdere en betere uitwerking van “The Secret”. In mijn visie vormen deze denkwijzen een mooie aanvulling op de astrologie.
Het toeval
De astrologie zie ik als een als een leer om tot een fundamenteel inzicht te komen vanuit een aantal vastomlijnde mogelijkheden onze passie, bestemming en kansen tot persoonlijke groei te vinden deze verder te ontwikkelen en bewust te ervaren. Astrologie als wegwijzer om stuurman in dit leven te worden en het beste uit ons leven te halen omdat we de toekomst kunnen beïnvloeden teneinde onszelf en daarmee de mensheid op een hoger plan te brengen. Goed, we hebben denk ik ook beperkingen en nemen karma mee uit vorige levens. Hoe dan ook, er blijven altijd talloze mogelijkheden. En…toeval? Ik denk dat toeval niet bestaat.
Achtergronden
Astrologie is een eeuwenoude leer, gebaseerd op waarneming en ervaring. Al in de tijd van de Babyloniërs, ver voor onze jaartelling, werd door hen systematisch astrologie beoefend zoals blijkt uit vondsten van kleitabletten en de ontcijfering van het daarop geschreven spijkerschrift. Destijds noemde zij de planeten dwaalsterren, omdat planeten lichtpunten waren die geen vaste plaats aan de hemelboog innamen maar een baan beschreven waarbij zij van ster tot ster dwaalde. Vanuit Babylon verspreidde zich de astrologie waarschijnlijk naar Egypte. Maar wat ook door velen wordt aangenomen, onder wie ikzelf, heeft de astrologie zich op verschillende plaatsen en binnen verschillende culturen tezelfdertijd ontwikkeld. Wat opvalt bij het lezen van de astrologie geschiedenis, is het feit dat hoewel men in de oudheid verschillende namen voor de planeten gebruikte, de betekenis die men er aan toeschreef vrijwel overal het zelfde was. Mercurius heette bijvoorbeeld bij de Babyloniërs Nabu en bij de Egyptenaren Sevek, maar beide culturen schreven aan Mercurius ondermeer bemiddelaar (tussen goden en mensen), kracht der wijsheid en de schrijfkunst toe. De Grieken en Romeinen overigens ook. In deze oude culturen beleefden de mensen de kosmos, de aarde en de mensheid als één organisch geheel. Hiermee ervoeren zij een hechte verbondenheid met de kosmos aangezien zij in hun beleving deel uitmaakte van deze eenheid. Naar mijn menig gaven de astrologen uit de oudheid dan ook vanuit die verbondenheid betekenis aan de planeten en sterrenbeelden. Bij het zien van Venus bijvoorbeeld beleefden zij denk ik innerlijk een zeer diepe eerbied voor deze goddelijk energie van liefdeskracht en affectie. Destijds ‘voelden’ zij op een geheel andere wijze Venus dan wanneer wij op dit moment in onze geïndividualiseerde cultuur de zelfde planeet Venus met meer afstand ‘observeren’ en dus minder ‘beleven’. Vanuit deze gedachte zie ik de astrologie derhalve niet slechts als een ervaringsleer maar ook als een leer van hetgeen men destijds daadwerkelijk kon waarnemen. Ik hecht dus grote waarde aan de belevingen en overlevering uit de oudheid. Ook ik zie als de astrologen destijds, de mensheid en kosmos als één organisch geheel, al zal ik dat anders benoemen en het bijvoorbeeld holisme noemen. Hoe dan ook, ik ben de overtuiging toegedaan dat alles met alles samenhangt en dat in die samenhang de kosmos een bijzonder grote rol speelt.